Skip to main content

ABN Amro, één van de grootste banken van Nederland, kende een lange periode van economische voorspoed. Toen ABN in 2005 de Italiaanse bank Antonveneta overnam leek er geen vuiltje aan de lucht, maar anderhalf jaar later werd de bank zelf een overnameprooi. In een speciale editie van de podcastserie Hoge Bomen zoekt BNR antwoord op de vraag hoe uitgerekend deze bank zelf slachtoffer werd van een overname.

In 2007 wilden een Belgische, Spaanse en Schotse bank samen voor 70 miljard euro ABN Amro opkopen en onderling verdelen. Nooit eerder werd er zoveel geld voor een bank betaald. Achter de schermen ging veel mis, maar hoe kwam het stukje bank dat in handen was van het Belgische Fortis uiteindelijk in handen van de Nederlandse overheid?

Annette van Soest spreekt in deze speciale podcast met Jeroen Smit, auteur van het boek De Prooi, voormalig Tweede Kamerlid voor de SP Jan de Wit en Corné van Zeijl, beursanalist bij Cardano.

Fout gedrag

Volgens Smit heeft een deel van de problemen te maken met soort instituut dat systeembanken als ABN Amro zijn. ‘Als je leiding geeft aan zo’n bank, dan weet je dat je met belastinggeld gered wordt als het mis gaat. Dat zorgt voor fout gedrag’, zegt hij. De top van de bank bestond uit ‘zes identieke mannen met een identieke achtergrond. Keurige mannen die leiding moesten geven aan een wereldbank. Zij geloofden erg in hun eigen succes en stopten met luisteren naar anderen’.

Dat leidde tot een ‘amateuristische gang van zaken’, weet Jan de Wit. ‘Wouter Bos (destijds minister van Financiën) is op enig moment onuitgenodigd naar Brussel gegaan en moest in een kamertje wachten op zijn beurt. Hij wist absoluut niet wat er zou gaan gebeuren.’ Voor dit scenario waren geen handboeken.